พุทธศาสนสุภาษิต

พุทธศาสนสุภาษิต คำสอนของพระพุทธศาสนาที่รวบรวมไว้เป็นบทสั้น ๆ ความหมายกว้างขวาง ครอบคลุมทุกแง่มุมของชีวิต มีทั้งคติเตือนใจ แนวทางการดำเนินชีวิต หลักธรรมะ และปรัชญาที่ลึกซึ้ง เข้าใจง่าย จดจำง่าย สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อความสุขสงบและเจริญรุ่งเรืองอย่างผู้มีปัญญาและมีธรรมะรักษาใจ

อปฺโป หุตฺวา พหุ โหติ วฑฺฒเต โส อขนฺติโช “ความโกรธ น้อยแล้วมาก มันเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น”

เมื่อความโกรธเกิดขึ้น เราต้องตั้งสติให้ดี รู้ให้เท่าทันว่าเรากำลังโกรธ เมื่อรู้ว่ากำลังโกรธแล้ว ต้องพิจารณาผลเสียที่จะเกิดจากความโกรธนั้น

โกโธ ทุมฺเมธโคจโร “ความโกรธ เป็นอารมณ์ของคนมีปัญญาทราม”

ถ้าเราเป็นคนฉลาด จะสามารถพิจารณาอารมณ์ต่าง ๆ ได้ จะไม่ปล่อยให้ความโกรธเกิดขึ้นครอบงำจิตใจ ถึงแม้ว่าจะพลาดให้ความโกรธเกิดขึ้น

โทโส โกธสมุฏฺฐาโน “โทสะ มีความโกรธเป็นสมุฏฐาน”

การที่จะป้องกันความโกรธได้นั้น เราควรเจริญเมตตาบ่อย ๆ ฝึกแผ่เมตตาไปในสรรพสัตว์ทั้งหลาย ฝึกจิตให้มีความปรารถนาดีต่อผู้อื่นให้มาก ๆ

นตฺถิ โทสสโม คโห “ผู้จับ เสมอด้วยโทสะ ไม่มีเลย”

ถ้าอยากหลุดพ้นจากอาการดังว่ามา จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสลัดให้หลุดจากอำนาจของโทสะที่คอยควบคุมจิตใจของเราเอาไว้ ด้วยการเจริญเมตตาธรรมบ่อย ๆ

นตฺถิ โทสสโม กลิ “ความผิด เสมอด้วยโทสะ ไม่มี”

คนทำร้ายกันก็เพราะความโกรธนี่แหละเป็นตัวการ ใครทำอะไรไม่ถูกใจเข้าก็เกิดความโกรธขึ้นมา ความโกรธมันก็สั่งให้ทำร้ายเขา ถ้าขาดสติ ขาดการพิจารณา

โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ “ฆ่าความโกรธได้ ย่อมอยู่เป็นสุข”

ผู้ที่กำจัดความโกรธเสียได้ คือฆ่าความโกรธออกจากจิตใจเสียได้ ย่อมไม่มีความร้อนรุ่มกลุ้มใจ ไม่ฉุนเฉียว ไม่ขุ่นเคือง ไม่มีความหงุดหงิดรำคาญใจ

โกธาภิภูโต กุสลํ ชหาติ “ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมละกุศลเสีย”

คนที่มักโกรธ คือมีความโกรธเป็นเจ้าเรือน ถูดความโกรธครอบงำจิตใจ จะเป็นผู้ที่มีจิตใจเกรี้ยวกราด มุ่งแต่จะทำกรรมที่เป็นอกุศลฝ่ายเดียว

โกธโน ทุพฺพณฺโณ โหติ “คนมักโกรธ ย่อมมีผิวพรรณเศร้าหมอง”

กายกับจิตนั้นเชื่อมโยงถึงกัน มีผลต่อกัน ความสดใสที่เกิดกับจิตใจภายใน ย่อมส่งผลให้ผิวกายภายนอกผ่องใสตามไปด้วย ความขุ่นมัวที่เกิดกับจิตใจภายใน

ทุกฺขํ สยติ โกธโน “คนมักโกรธ ย่อมนอนเป็นทุกข์”

พระพุทธเจ้าทรงสอนให้พวกเราเหล่าสาวก หมั่นเจริญเมตตา หมั่นแผ่เมตตาไปในสรรพสัตว์ทั้งหลายทุกหมู่เหล่า ปรารถนาให้สรรพสัตว์มีความสุข

ญาติมิตฺตา สุหชฺชา จ ปริเวชฺชนฺติ โกธนํ “ญาติมิตรและสหาย ย่อมหลีกเลี่ยงคนมักโกรธ”

บุคคลทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นญาติสนิทมิตรสหาย หรือใครก็ตาม มักหลีกเลี่ยงบุคคลผู้มักโกรธ เพราะอยู่ใกล้แล้วไม่มีความสุข

กุทฺโธ อตฺถํ น ชานาติ “ผู้โกรธย่อมไม่รู้อรรถ”

เมื่อบุคคลมีขันติธรรมคือความอดทน และเมตตาธรรม คอยประคับประคองจิตแล้ว ย่อมจะไม่ถูกอำนาจของความโกรธครอบงำ เมื่อไม่ถูกความโกรธครอบงำ

กุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ “ผู้โกรธ ย่อมไม่เห็นธรรม”

เมื่อความโกรธเกิดขึ้น พึงรีบใช้ขันติธรรมมาข่ม และใช้เมตตาธรรมมายับยั้งโดยเร็ว จะได้ไม่ตกเป็นทาสของความโกรธ และสร้างกรรมที่ร้ายแรง

ยํ กุทฺโธ อุปโรเธติ สุกรํ วิย ทุกฺกรํ “ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นถึงทำยากก็เหมือนทำง่าย”

คนที่ถูกความโกรธครอบงำ เมื่อจะทำอะไรเพื่อเป็นการระบายอารมณ์โกรธ ถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะทำได้ยากเย็นแค่ไหน เขาก็ยังจะดันทุรังทำ

ปจฺฉา โส วิคเต โกเธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ “ภายหลัง เมื่อความโกรธหายแล้ว เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้”

คนที่ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมจะมีอารมณ์ฉุนเฉียว หงุดหงิด รำคาญใจ ควบคุมตัวเองไม่ได้ ทำอะไรโดยขาดการยั้งคิด ทำความผิดโดยไม่พิจารณา

Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.