ธมฺโม รหโท อกทฺทโม “ธรรมเหมือนห้วงน้ำไม่มีตม”
กุศลธรรม สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับชีวิตได้ เพราะฉะนั้น เรามีหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนไว้อยู่แล้ว
พุทธศาสนสุภาษิต คำสอนของพระพุทธศาสนาที่รวบรวมไว้เป็นบทสั้น ๆ ความหมายกว้างขวาง ครอบคลุมทุกแง่มุมของชีวิต มีทั้งคติเตือนใจ แนวทางการดำเนินชีวิต หลักธรรมะ และปรัชญาที่ลึกซึ้ง เข้าใจง่าย จดจำง่าย สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อความสุขสงบและเจริญรุ่งเรืองอย่างผู้มีปัญญาและมีธรรมะรักษาใจ
กุศลธรรม สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับชีวิตได้ เพราะฉะนั้น เรามีหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนไว้อยู่แล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำ พูด คิด ล้วนแล้วแต่มาจากใจทั้งนั้น คือใจเป็นผู้สั่งให้ทำ ใจเป็นผู้นำ ใจเป็นผู้ก่อให้เกิดการกระทำทุกอย่าง
บุคคลผู้แสวงหาทางพ้นทุกข์ จะต้องประพฤติธรรมอ้นเป็นหนทางแห่งการเผากิเลสให้วอดวาย กำจัดกิเลสให้หมดไป ตายเป็นตาย เอาชีวิตเป็นเดิมพัน
การที่จะรู้ตามธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้ความเพียรพยายามเป็นอย่างมาก ในการศึกษาและปฏิบัติตามจนเกิดผล
ผู้ประพฤติดีย่อมได้ผลดี ผู้ประพฤติชั่วย่อมได้ผลชั่ว ผู้ปฏิบัติตามทางแห่งความพ้นทุกข์ ก็ย่อมพ้นจากทุกข์ เป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร
ธรรมะนั้นเป็นที่พึ่งที่ประเสริฐของมวลมนุษย์ เพราะผู้ประพฤติตามธรรมย่อมประสบสุขในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อ แต่ธรรมะจะคงอยู่หรือไม่
ผู้ที่ปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมสามารถทรงตนอยู่ได้ในทุกสถานการณ์ เพราะเขามีหลักธรรมคอยประคับประคองจิต
บุคคลผู้ตั้งมั่นในพระสัทธรรม เมื่อประพฤติตามธรรมอยู่เป็นนิตย์อย่างนั้น ย่อมไม่เบียดเบียนคนอื่น สร้างประโยชน์ให้ตนเองและสังคม ทำให้เกิดความสงบ
การประพฤติธรรม เป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดความสุขแก่ผู้ประพฤติ เพราะเมื่อประพฤติปฏิบัติธรรมจนจิตใจบริสุทธิ์และเป็นสมาธิขึ้นมาระดับหนึ่ง
บุคคลที่ประพฤติธรรม จะเป็นบุคคลที่ละเว้นความชั่ว สร้างสมอบรมแต่กรรมดี หมั่นทำบุญ รักษาศีล เจริญภาวนา อันเป็นหนทางแห่งการสร้างบารมี
พึงรักษาธรรมให้ดี ด้วยการน้อมนำเอาหลักธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาปฏิบัติให้ถูกต้องตามธรรม เป็นการทรงไว้ซึ่งพระสัทธรรม
บุคคลผู้ประพฤติธรรมนั้น เมื่อมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ย่อมอยู่เพื่อความสุขความเจริญแห่งตนและคนรอบข้าง เพราะเป็นผู้มีจิตใจใสสะอาดปราศจากบาปอกุศล
ผู้ที่ละทิ้งธรรม คือผู้ไม่ดำรงตนอยู่ในหลักธรรมอันดีนั้น ย่อมจะเสื่อมจากเกียรติทั้ง 3 ประการนั้น เพราะวิญญูชนทั้งหลาย ไม่ยกย่อง ไม่เสรรเสริญ
ผู้ตั้งอยู่ในธรรม คือผู้ประพฤติตนตามหลักธรรมคำสอนแห่งพระพุทธเจ้า เป็นผู้มีกายบริสุทธิ์ วาจาบริสุทธิ์ ใจบริสุทธิ์ ละเว้นจากการทำความชั่วทั้งปวง
สภาวธรรมทุกอย่าง ตกอยู่ภายใต้กฎพระไตรลักษณ์อย่างนี้ ความสุข ก็ไม่แน่นอน เกิดขึ้นได้ ตั้งอยู่ไม่นาน สุดท้ายก็ดับไป ความทุกข์ก็เช่นกัน
มีผู้ปฏิบัติธรรมเป็นจำนวนมากที่ปฏิบัติธรรมแล้วไม่ได้ผล นั่นก็เป็นเพราะปฏิบัติโดยขาดการแนะนำ หรือปฏิบัติธรรมไม่ถูกกับจริตของตัวเองนั่นเอง
ต้องใช้สติปัญญาประกอบกับการประพฤติธรรม ไม่ประมาท ประพฤติอย่างมีหลัก ไม่ใช่สักแต่ว่าทำไปเฉย ๆ ไม่มีหลักมีเกณฑ์ ถ้าทำเช่นนั้น
หากไม่มีพระสัทธรรมแล้ว เราย่อมขาดหลักยึดในการดำรงชีวิต ใช้ชีวิตแบบไร้ปัญญา คงไม่ต่างอะไรกับกระบือตาบอดที่เดินอยู่ในป่า ไม่มีปัญญา