บัณฑิต พึงตั้งตนไว้ในคุณธรรมอันสมควรก่อน สอนผู้อื่นภายหลังจึงไม่มัวหมอง

ถ้าสอนผู้อื่นฉันใด พึงทำตนฉันนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้ว ควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่า ตนแลฝึกได้ยาก.

บุคคล ไม่ควรพร่าประโยชน์ของตน เพราะประโยชน์ของผู้อื่นแม้มาก รู้จักประโยชน์ของตนแล้ว พึงขวนขวายในประโยชน์ของตน.

การที่เราหมั่นพิจารณาการกระทำของตนเองและเลิกทำสิ่งที่ไม่ดีนั้น เป็นเส้นทางที่นำพาเราไปสู่การเป็นคนที่ดีขึ้น

พึงจำไว้เสมอว่า อย่าทำความชั่ว ไม่ว่าจะเป็นทางกาย ทางวาจา หรือทางใจก็ตาม เมื่อรักตัวเอง พึงพาตัวเองทำแต่สิ่งดี ๆ เถิด

ถ้าหากจะปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานเพื่อความพ้นทุกข์นั้น ท่านถือว่าสิ่งนี้เป็นประโยชน์อย่างยอดเยี่ยมของตน ถึงแม้ว่าจะต้องละทิ้งประโยชน์ส่วนรวมก่อน

การไม่ลืมตนเองเป็นการรักษาความเป็นตัวตนในเชิงจิตวิญญาณและคุณธรรม ซึ่งสามารถนำไปสู่ความสงบสุขและความเจริญก้าวหน้าในชีวิต

สุภาษิตนี้เป็นสุภาษิตที่ให้ข้อคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับการไม่ละทิ้งตนเอง การรักษาสุขภาพกาย จิตใจ และคุณธรรมจริยธรรมเป็นสิ่งที่ทุกคนควรให้ความสำคัญ

การ "ไม่ให้ซึ่งตน" คือการรู้จักตัวเอง เข้าใจคุณค่าและอุดมคติของตน และยึดมั่นในสิ่งเหล่านั้น แม้จะเผชิญกับแรงกดดันจากภายนอกหรือความยากลำบา

จงอย่าฆ่าตัวเองทางอ้อมโดยการทำความชั่วช้าสามานย์ แต่จงคุ้มครองรักษาตัวเองให้ดี ด้วยการบำเพ็ญบุญกุศลให้พร้อมสรรพอยู่ตลอดเวลา

การคุ้มครองตนเองจากความเดือดร้อนที่เกิดจากบาปนั้นทำได้ด้วยการละเว้นจากการทำบาป การฝึกฝนจิตใจให้มีสติ รู้จักระงับการทำบาปเป็นสิ่งที่สำคัญ

การนำตนออกจากหล่มแห่งกิเลสคือสิ่งที่ทุกคนควรทำอย่างจริงจัง เราควรพยายามทุกวิถีทางในการฝึกฝนจิตใจและพัฒนาคุณงามความดี

ผู้ที่สามารถพิจารณาตนเองและแก้ไขข้อบกพร่องของตนเองได้จะกลายเป็นคนที่มีความเข้มแข็งและมีคุณค่าในสายตาของคนอื่น