พุทธศาสนสุภาษิต

พุทธศาสนสุภาษิต คำสอนของพระพุทธศาสนาที่รวบรวมไว้เป็นบทสั้น ๆ ความหมายกว้างขวาง ครอบคลุมทุกแง่มุมของชีวิต มีทั้งคติเตือนใจ แนวทางการดำเนินชีวิต หลักธรรมะ และปรัชญาที่ลึกซึ้ง เข้าใจง่าย จดจำง่าย สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อความสุขสงบและเจริญรุ่งเรืองอย่างผู้มีปัญญาและมีธรรมะรักษาใจ

อตฺตานํ น ปริจฺจเช “บุรุษไม่พึงสละเสียซึ่งตน”

สุภาษิตนี้เป็นสุภาษิตที่ให้ข้อคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับการไม่ละทิ้งตนเอง การรักษาสุขภาพกาย จิตใจ และคุณธรรมจริยธรรมเป็นสิ่งที่ทุกคนควรให้ความสำคัญ

อตฺตานํ น ทเท โปโส “บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน”

การ "ไม่ให้ซึ่งตน" คือการรู้จักตัวเอง เข้าใจคุณค่าและอุดมคติของตน และยึดมั่นในสิ่งเหล่านั้น แม้จะเผชิญกับแรงกดดันจากภายนอกหรือความยากลำบา

อตฺตานุรกฺขี ภว มา อฑยฺหิ “จงเป็นผู้ตามรักษาตนอย่าให้เดือดร้อน”

การคุ้มครองตนเองจากความเดือดร้อนที่เกิดจากบาปนั้นทำได้ด้วยการละเว้นจากการทำบาป การฝึกฝนจิตใจให้มีสติ รู้จักระงับการทำบาปเป็นสิ่งที่สำคัญ

ทุคฺคา อุทฺธรถตฺตานํ ปงฺเก สนฺโน ว กุญฺชโร “จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น”

การนำตนออกจากหล่มแห่งกิเลสคือสิ่งที่ทุกคนควรทำอย่างจริงจัง เราควรพยายามทุกวิถีทางในการฝึกฝนจิตใจและพัฒนาคุณงามความดี

อตฺตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถญฺญมนุสาสติ “ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น”

ความน่าเชื่อถือในคำสอนของเราขึ้นอยู่กับการกระทำของเราเอง การทำตนตามคำสอน หรือการทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี เป็นการแสดงถึงความซื่อสัตย์

ปริโยทเปยฺย อตฺตานํ จิตฺตเกฺลเสหิ ปณฺฑิโต “บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต”

เมื่อเราปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานอย่างสม่ำเสมอ จิตใจของเราจะค่อย ๆ สะอาดแผ่งแผ้วจากกิเลสและตัณหา ทำให้เราเกิดความสงบสุข

อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ “ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี”

หากเราปล่อยให้จิตตกอยู่ในอำนาจของกิเลส กิเลส จะพาเราไปสู่อบายมุข คือหนทางแห่งความเสื่อม หลอกให้เราทำชั่วต่าง ๆ นานาประการ

โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร “ผู้ใดรักษาตนได้แล้ว ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย”

การคุ้มครองจิตใจจากบาปและกิเลสต่าง ๆ คือการป้องกันไม่ให้ตนเองตกเป็นเหยื่อของสิ่งที่ไม่ดี และสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีความหมาย

อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลฺลภํ “ผู้มีตนฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งหาได้ยาก”

การที่เราจะได้ที่พึ่งที่แท้จริงไม่ว่าจะเป็นบุญกุศลหรือพระนิพพานนั้นขึ้นอยู่กับการปฏิบัติของเราเอง ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาโดยง่าย

อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา “ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตน”

การฝึกฝนจิตใจและการรักษาศีลถือเป็นการดำเนินชีวิตที่สมบูรณ์แบบสำหรับบุคคลผู้มีความประพฤติดี เพราะไม่เพียงแต่จะนำไปสู่ความสุขในชีวิตนี้

อตฺตตฺถปญฺญา อสุจี มนุสฺสา “มนุษย์ผู้เห็นแก่ประโยชน์ตน เป็นคนไม่สะอาด”

การมีนิสัยเห็นแก่ตัวเป็นสิ่งที่ไม่น่าชื่นชมและไม่น่าเลียนแบบ พฤติกรรมเหล่านี้นอกจากจะทำให้คนรอบข้างรู้สึกไม่ดีแล้ว ยังส่งผลกระทบต่อสังคม

อตฺตนา อกตํ ปาปํ อตฺตนา ว วิสุชฺฌติ “ตนไม่ทำบาปเอง ย่อมหมดจดเอง”

การหลีกเลี่ยงการทำบาปจึงเป็นสิ่งที่ส่งผลดีต่อความสุขในชีวิตของเรา เมื่อเราสามารถรักษาจิตใจให้บริสุทธิ์ และไม่ต้องรับผลชั่วจากการกระทำผิด

อตฺตนา ว กตํ ปาปํ อตฺตนา สงฺกิลิสฺสติ “ตนทำบาปเอง ย่อมเศร้าหมองเอง”

ชีวิตที่ไม่มีบาปเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความสงบและความสุขที่แท้จริง เมื่อเราไม่ทำบาป เราไม่ต้องกลัวผลชั่วที่อาจเกิดขึ้น

Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.