นตฺถิ อตฺตสมํ เปมํ.
[คำอ่าน : นัด-ถิ, อัด-ตะ-สะ-มัง, เป-มัง]
“ความรักอื่น เสมอด้วยตน ไม่มี”
(สํ.ส. 15/9)
คนเราทุกคนมีความรัก รักพ่อรักแม่ รักพี่รักน้อง รักเพื่อน รักสารพัดรัก แต่ความรักทั้งหมดทั้งปวงที่กล่าวมา ก็ยังไม่เทียบเท่า รักตัวเอง
ทุกคนรักตัวเองทั้งนั้น รักตัวเองนะครับ ไม่ใช่เห็นแก่ตัว ทุกคนรักตัวเอง ทุกคนปรารถนาความสุขให้ตัวเอง ทุกคนปรารถนาความเจริญให้ตัวเอง
ก็สรุปว่า ทุกคนรักตัวเอง และความรักตัวเองนี้แหละ ที่อยู่เหนือความรักทั้งปวง แต่เมื่อรักตัวเองแล้ว ได้ดูแลรักษาตัวเองอย่างถูกต้องแล้วหรือยัง อันนี้เป็นข้อที่ต้องพิจารณา
รักตัวเอง ต้องทำอย่างไร
เมื่อเรารักตัวเอง ปรารถนาความสุขความเจริญให้กับตัวเอง สิ่งที่ควรทำก็คือ พาตัวเองทำแต่สิ่งที่ดี ๆ เพื่อให้มีสิ่งดี ๆ เข้ามาหาตัวเอง และ พาตัวเองออกจากสิ่งที่ชั่ว ๆ อย่าพาตัวเองทำกรรมชั่ว
พวกเรารู้อยู่แล้วว่า “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” คือถ้าเราทำกรรมดี เราจะได้รับผลดี และถ้าทำกรรมชั่ว เราก็จะได้รับผลชั่ว อันนี้เป็นธรรมดาสามัญ ใคร ๆ ก็รู้ทั้งนั้น
ดังนั้น ข้อพิจารณาง่าย ๆ สำหรับการรักษาคุ้มครองตัวเองก็คือ ต้องหมั่นสร้างสมอบรมคุณงามความดี บำเพ็ญบารมีเอาไว้ให้มาก ๆ ทั้งในส่วนของการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา
ทั้ง 3 ข้อนี้ เป็นหลักการบำเพ็ญบารมีที่ครบถ้วนสมบูรณ์ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา เมื่อเราหมั่นบำเพ็ญบารมีครบถ้วนทั้ง 3 ประการดังกล่าว เราย่อมจะได้รับผลดี ๆ เข้ามาในชีวิตของเรา
นั่นแหละ คือแนวทางในการรักษาตนเอง คุ้มครองตนเอง ให้สมกับที่เรา รักตัวเอง