พุทธศาสนสุภาษิต

พุทธศาสนสุภาษิต คำสอนของพระพุทธศาสนาที่รวบรวมไว้เป็นบทสั้น ๆ ความหมายกว้างขวาง ครอบคลุมทุกแง่มุมของชีวิต มีทั้งคติเตือนใจ แนวทางการดำเนินชีวิต หลักธรรมะ และปรัชญาที่ลึกซึ้ง เข้าใจง่าย จดจำง่าย สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อความสุขสงบและเจริญรุ่งเรืองอย่างผู้มีปัญญาและมีธรรมะรักษาใจ

ยานิ โสตานิ โลกสฺมึ สติ เตสํ นิวารณํ โสตานํ สํวรํ พฺรูมิ ปญฺญาเยเต ปิถิยฺยเร.

กระแสเหล่าใดมีอยู่ในโลก สติเป็นเครื่องกั้นกระแสเหล่านั้น เรากล่าวว่า สติเป็นเครื่องกั้นกระแส กระแสเหล่านั้นอันบุคคลปิดกั้นได้ด้วยปัญญา.

โย จ ปปญฺจํ หิตฺวาน นิปฺปปญฺจปเท รโต อาราธยิ โส นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ.

ผู้ใดละธรรมเป็นเหตุให้เนิ่นช้าได้แล้ว ยินดีในธรรมที่ไม่มีสิ่งทำให้เนิ่นช้า ผู้นั้นก็บรรลุพระนิพพานอันปราศจากโยคะ ไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า.

สกํ หิ ธมฺมํ ปริปุณฺณมาหุ อญฺญสฺส ธมฺมํ ปน หีนมาหุ เอวมฺปิ วิคฺคยฺห วิวาทยนฺติ สกํ สกํ สมฺมติมาหุ สจฺจํ.

สมณพราหมณ์บางเหล่ากล่าวธรรมของตนว่าบริบูรณ์ แต่กล่าวธรรมของผู้อื่นว่าเลว (บกพร่อง) เขาย่อมทะเลาะวิวาทกัน แม้ด้วยเหตุนี้ เพราะต่างก็กล่าวข้อสมมติของตน ๆ ว่าเป็นจริง.

สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว.

ผู้ถึงพร้อมด้วยสัมมัปปธาน มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์ ดารดาษไปด้วยดอกไม้คือวิมุตติ หาอาสวะมิได้ จักปรินิพพาน.

หีเนน พฺรหฺมจริเยน ขตฺติเย อุปปชฺชติ มชฺฌิเมน จ เทวตฺตํ อุตฺตเมน วิสุชฺฌติ.

บุคคลย่อมเข้าถึงความเป็นกษัตริย์ ด้วยพรหมจรรย์อย่างต่ำ ถึงความเป็นเทวดา ด้วยพรหมจรรย์อย่างกลาง ย่อมบริสุทธิ์ ด้วยพรหมจรรย์อย่างสูง.

ทุราวาสา ฆรา ทุกฺขา “เหย้าเรือนที่ปกครองไม่ดี นำทุกข์มาให้”

ผู้ครองเรือน ต้องมีธรรมะ 4 ข้อนี้เป็นตัวนำ จึงจะสามารถครองเรือนอยู่ได้ด้วยความสงบร่มเย็น คือคนในครอบครัว มีความซื่อสัตย์ต่อกัน ไม่โกหกกัน

ทฬิทฺทิยํ ทุกฺขํ โลเก “ความจน เป็นทุกข์ในโลก”

เมื่อไม่มีธรรมะแล้ว ย่อมไม่รู้จักวิธีจัดการกับอารมณ์ของตัวเอง ไม่รู้จักโลกตามความเป็นจริง เมื่อต้องประสบกับปัญหาใด ๆ ในการใช้ชีวิต

อิณาทานํ ทุกฺขํ โลเก “การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก”

เราควรหัดเป็นคนประหยัดมัธยัสถ์ตั้งแต่ต้น พยายามอย่าไปกู้ยืมเงินหรือทรัพย์สินอื่นใดของใครเขามาใช้เป็นดีที่สุด เพราะการใช้ชีวิตโดยปราศจากหนี้

ทุกฺขํ อนาโถ วิหรติ “คนไม่มีที่พึ่ง ย่อมอยู่เป็นทุกข์”

มีแต่ตัวเราเองนี่แหละที่จะเป็นที่พึ่งชั้นยอดให้เราเองได้ตลอดไปจนวันตาย โดยเราจะต้องอบรมจิตใจของตนเองให้มีธรรมะ มีศีลเป็นปราการป้องกันบาป

ทุกฺขํ เสติ ปราชิโต “ผู้แพ้ ย่อมอยู่เป็นทุกข์”

ในทางคดีธรรมนั้น ความพ่ายแพ้ หมายถึง แพ้ต่อกิเลส คือถูกกิเลสครอบงำสั่งการ จนต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างตามอำนาจของกิเลสเป็นเหตุให้ทำผิดศีลธรรมบ้าง

อกิญฺจนํ นานุปตนฺติ ทุกฺขา “ทุกข์ ย่อมไม่ตกถึงผู้หมดกังวล”

สาเหตุที่ทำให้เกิดความทุกอย่างหนึ่งก็คือ ความกังวล คือความห่วงหาอาวรณ์ ห่วงโน่นห่วงนี่ ห่วงตัวเอง ห่วงคนรอบข้าง ห่วงทรัพย์สินเงินทอง

Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.