ปทุฏฺฐจิตฺตสฺส น ผาติ โหติ น จาปิ นํ เทวตา ปูชยนฺติ โย ภาตรํ เปตฺติกํ สาปเตยฺยํ อวญฺจยี ทุกฺกฏกมฺมการี.

ปทุฏฺฐจิตฺตสฺส น ผาติ โหติ
น จาปิ นํ เทวตา ปูชยนฺติ
โย ภาตรํ เปตฺติกํ สาปเตยฺยํ
อวญฺจยี ทุกฺกฏกมฺมการี.

ผู้ใดทำกรรมชั่ว ล่อลวงเอาทรัพย์สมบัติพี่น้องพ่อแม่ ผู้นั้น มีจิตชั่วร้าย ย่อมไม่มีความเจริญ แม้เทวดาก็ไม่บูชาเขา.

(นทีเทวตา) ขุ.ชา.ติก. 27/120.

การถือเอาทรัพย์สินของผู้อื่นโดยที่เจ้าของไม่ได้ให้และไม่ยินยอม เป็นการละเมิดศีลข้อที่ 2 เรียกว่า อทินนาทาน ซึ่งรวมถึงการขโมย ฉ้อโกง ฉกชิง ปล้น หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ได้มาซึ่งทรัพย์สินของผู้อื่นโดยมิชอบ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความชั่วที่พึงละเว้น

ต้นเหตุสำคัญของการกระทำอทินนาทานมาจาก อภิชฌา คือความเพ่งเล็งอยากได้ คือความโลภที่จ้องจะครอบครองของผู้อื่น ใจที่ถูกอภิชฌาครอบงำจะยินดีและใฝ่หาแต่การได้มาโดยไม่คำนึงถึงศีลธรรมและผลร้ายที่จะเกิดขึ้น

ผู้ที่ถูกอภิชฌาครอบงำ ย่อมมีความเสี่ยงสูงที่จะกระทำการลักขโมยหรือฉ้อโกงในรูปแบบต่าง ๆ อาจเริ่มจากเล็กน้อยแล้วมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นนิสัย และในที่สุดแม้แต่ญาติพี่น้องก็อาจถูกล่อลวงหรือหลอกเอาทรัพย์ได้

การยึดมั่นในความต้องการมีทรัพย์สินของผู้อื่นโดยไม่ชอบ เป็นการทำลายความสัมพันธ์ สร้างความแตกแยกและความทุกข์แก่ผู้ถูกกระทำและผู้กระทำเอง ผู้ใดทำเช่นนี้ย่อมไม่ได้รับการสรรเสริญจากสังคม และยากที่จะเจริญรุ่งเรืองในทางที่ดี

ผลจากอทินนาทานไม่ได้จำกัดเพียงโทษทางโลกเท่านั้น เช่น การถูกจับดำเนินคดี การถูกสังคมรังเกียจ แต่กรรมจากการฉ้อฉลหรือขโมยยังจะตามไปให้ผลในภพหน้า อันเป็นเหตุให้ต้องประสบผลทุกข์ในสัมปรายภพด้วย

เพราะฉะนั้น การกำจัดอภิชฌาจากใจจึงเป็นเรื่องจำเป็นยิ่ง ผู้ปฏิบัติพึงพยายามสังเกตและรู้เท่าทันความอยากที่เกิดขึ้น เมื่อตระหนักได้ก็ให้ละทิ้ง ไม่ตามใจ ไม่เพ่งเล็งอยากได้สิ่งของที่เป็นของผู้อื่น

แนวทางปฏิบัติหนึ่งที่ช่วยขจัดอภิชฌาได้คือการฝึกใจให้ยินดีในการให้ทาน ฝึกความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ลดความยึดติดในทรัพย์สิน และฝึกเจริญศีลทำให้กาย วาจา ใจ สะอาด ป้องกันไม่ให้พฤติกรรมอทินนาทานเกิดขึ้น

นอกจากนี้ การอบรมปัญญาด้วยการฟังธรรม พิจารณากฎไตรลักษณ์ และเจริญภาวนา จะทำให้เห็นความจริงของทรัพย์สินว่ามิใช่สิ่งเที่ยงแท้ และลดแรงดึงดูดจากความอยาก อภิชฌาจะค่อย ๆ อ่อนแรงลงเมื่อปัญญาเพิ่มพูน

ผู้ใดยอมให้อภิชฌาควบคุมจิตใจ ย่อมถูกบงการไปสู่การกระทำอันเป็นทางสู่ความพินาศ ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ดังนั้นจงอย่าให้จิตเป็นทาสของความอยาก แต่จงฝึกละ ใช้ศีลและปัญญาเป็นเครื่องคุ้มครองตน

การละอทินนาทานและกำจัดอภิชฌาเป็นการรักษาชีวิตให้ปลอดภัยทั้งทางโลกและทางธรรม ผู้ใดละความเพ่งเล็งอยากได้ของผู้อื่นได้ ย่อมไม่ต้องจมอยู่กับผลกรรมและความฉิบหายทั้งปวง จะประสบความสุขสงบทั้งชาตินี้และชาติหน้า.

Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.